عصرهای این پاییز بلند کش می آید
در قار قار ِ کلاغان روی انجیر برهوت از برگ.
وقتی که دلتنگی را با زنی تقسیم می کنم
که نگاه ِ مهربانش با ساده دلی مفرط
دوام ِ حوصله را تضمین می کند
در غربتی که سراسر زمین را فرا گرفته است.
حیات حوض / پاییز ۸۷
|
+| نوشته شده توسط
سید محمد مهدی شهیدی در پنجشنبه دهم بهمن 1387
|