سیطره ویلو ن ها در ظهر
ِ بیرجند. ظهر ِ داغ ِ بیرجند.
بازگشت همیشه نقطه عزیمت است.
پُک می زنم و با خود می تامُلم .
******
جایی که بدان بازمی گردیم
جایی برای هزیمت از بازگشت.
بی دغدغه جایی روی همین زمین
جایی که می بلعدمان، یک جا.
******
آرامش، در ابدیت ِ غذایی ساده که برمی خوریم
لقمه لقمه.
و لیوانی آب.
******
همه آن سعادت ِ ناب را می شناسند
" یله بر خُنکای چمن " رها شده بودن.
اندکی اما، یله بر خُنکای چمن.
رها شدگان کَمَند در شمار.
******
دورادور ِ اتاق هامان را سم می پاشیم
مگس ها را می تارانیم
با نیش ِ من نِمان چه می کنیم ؟
******
بیرجند / 25 2 87 / منزل کاوه
|
+| نوشته شده توسط
سید محمد مهدی شهیدی در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387
|