تبليغاتX
کرگدن‌ها - شعر
وسیع باش، و تنها، وسر به زیر، وسخت
 شعر

شعری از محمد حسین چهکندی نژاد

 

در سایه مکرر گل ها

 

ما در سایه مکررگل ها

عاشق شدیم

در باغی که پر از صدای سوزان پرنده بود.

تو ترانه می خواندی

من میان آواز تو

ناگهان بزرگ شدم

با گلی که داشت

تمام تابستان

اناری می شد زیر پیرهنت.

با تو سفر کردم

به دره ای خاموش

کنار چشمه

نگاه ما به خاکستر نشست

تا در هزاره ای دیگر

ققنوس زاده شود.

 

 

ساعت 2:30 بامداد جمعه شب

بیرجند- منزل آقای غلامحسین چهکندی

|+| نوشته شده توسط سید محمد مهدی شهیدی در سه شنبه هفتم خرداد 1387  |
 
 
بالا