گل در برَو، می در کفُ و، معشوق به کامست
سلطان ِ جهانم به چنین روز غلامست
تا گنج ِ غمت در دل ِ ویرانه مقیم است
همواره مرا کوی خرابات مُقامست
از نَنگ چه گویی که مرا نام ز نَنگست
و َ ز نام چه پرسی که مرا نَنگ زنامست
میخواره و، سرگشته و، رندیم و، نظر باز
و آنکس که چو ما نیست درین شهر کدامست
با محتسبم ( قاضی مرتضوی عزیز)عیب نگویید که او نیز
پیوسته چو ما در طلب عیش ِ مدامست
با حمیده / تفأل دوم مرداد 87 / کوچه درختی / حیات حوض
|
+| نوشته شده توسط
سید محمد مهدی شهیدی در دوشنبه هفتم مرداد 1387
|